Plutonium

Droge, houtige aanzet: dennenschors, aangestampte aarde en een zwarte peper die meteen je tong opwarmt. In het midden wordt de hars voller en laat een benzinetoon door, die ‘gas’-kant die Kush-kenners bij de eerste trek herkennen. In de afdronk gaat er een ander licht aan: limoenschil, strak en fris-zuur. Het caryofylleen zorgt voor de peper, het myrceen voor de aarde, het limoneen voor de opklaring. Op kantoor had iemand het over ‘kernsplijting in de mond’. We hebben zijn toegangspas ingenomen.

Het zakje gaat open als een zagerij: vers gezaagd hout, zaagsel, schors. Twee tellen later schuiven peper en een vleugje benzine aan, als een oude garage midden in een dennenbos. Helemaal achteraan zorgt een flits citroen dat het geheel niet zwaar wordt. De kritische massa is binnen tien seconden bereikt: de hele kamer weet ervan. De stagiair vroeg om jodiumtabletten. We hebben hem CBD nog eens uitgelegd, met tekeningetjes.

Een grote top die op zijn zij ligt, met aan de ene kant een koepel en aan de andere een zachte helling. Op een mosgroene ondergrond geeft een wirwar van roestkleurige pistils haar een koperen glans, en op de kam steekt een klein zachtgroen blaadje uit. In macro krullen de pistils als springveren door een tapijt van doorschijnende trichomen, met plekken die naar honing neigen. Nette trim, stevig onder de vingers. Ze ziet eruit als een brok erts. Echt plutonium komt uit een reactor, niet uit een mijn, maar we gaan niet muggenziften.