Cosmic Cookie

Ronde, zoete aanzet: rauw koekjesdeeg, bruine suiker, een vanille die het zich gemakkelijk maakt. Midden in de mond kantelt het naar geroosterde hazelnoot en een aardse ondertoon, waarna het caryofylleen de peper tevoorschijn haalt om je eraan te herinneren dat dit een bloem is, geen vieruurtje. Zachte, bijna boterige afdronk met een vleugje citrusschil dat het gehemelte opfrist. In een vaporizer komt de vanille nog beter naar voren. Blinde proeverij op kantoor: iedereen zei ‘koekje’. Zelfs de verkouden collega.

Open het zakje: koekjes die net uit de oven komen, bruine boter, suiker die aan de randjes karamelliseert. Achter de banketbakkersgevel neemt de plant het woord: vochtige aarde, droog hout, een snufje peper, een sprietje vers gras. De geur vult de kamer in een paar seconden en blijft aan je vingers hangen. Iemand opende een zakje tijdens het maandagoverleg. De agenda heeft het niet overleefd.

Een massieve top, zo strak als een vuist, aan de ene kant uitgerekt tot een punt, aan de andere kant rond. De kleur twijfelt tussen olijfgroen en flessengroen, met tientallen roestkleurige pistils die erdoorheen krullen. Onder het vergrootglas een andere melkweg: kleine anijsgroene blaadjes, witte trichomen zo dicht op elkaar dat het poeder lijkt, een paar puntjes die goudbruin kleuren. Nette trim, compacte structuur. We wilden haar van haar beste kant fotograferen. Ze heeft geen slechte.